کاربردهای بالینی بیوفیدبک و نوروفیدبک

Home » کاربردهای بالینی بیوفیدبک و نوروفیدبک

استفاده سایکوفیزیولوژیکال از نوروفیدبک و بیوفیدبک هدف بسیاری از تحقیقات می باشد. مطالعات انجام شده در ذیل توسط گروه “Association of Applied Psyschophysiology and Biofeedback” (AAPB) و ” Society for Neuronal Regulation” صورت گرفته است.
میزان تاثیر نوروفیدبک و بیوفیدبک در بیماری های مختلف :
موثر و خاص (Level 5):
بی اختیاری ادرار در زنان (Urinary Incontinence in females)
موثر (Level 4):
اضطراب (Anxiety)
بیش فعالی (Attention deficit disorder-ADHD)
درد مزمن (Chronic pain)
یبوست (Constipation)
سردرد (بزرگسالان) (Headache (adult) – Tension headache/migraine/mixed)
فشارخون (Hypertension)
اختلالات حرکتی (Motion Sickness)
سندروم رینود (Raynaud’s disease)
اختلالات گیج گاهی فکی (Temperomandibular disorders)
تاثیر احتمالی (Level 3):
اعتیاد (مصرف مواد و الکل) (Alcoholism/Substance abuse )
آرتروز (Arthriosis)
دیابت (Diabetes Mellitus)
اختلالات دفع کودکان (Fecal disorder children)
اختلالات دفع بزرگسالان (Fecal incontinence adult)
سردرد کودکان (Headache – Pediatric)
بی خوابی (Insomnia)
بی اختیاری ادرار مردان (Urinary incontinence males)
آسیب های مغزی (Traumatic Brain injury)
تاثیر احتمالی (Level 2):
آسم (Asthma)
اوتیسم (Autism)
فلج عصب صورتی (Bell’s Palsy)
اختلالات مزمن انسدادی ر یوی (Chronic Obstructive Pulmonary Disease)
بیماری های عروق کرونری (Coronary artery disease)
Cystic fibrosis
اختلالات افسردگی (Depressive disorder)
Erectile dysfunction
فیبرومیالژیا (Fibromyalgia)
زخم پا (Foot Ulcers)
Hand dystonia
سندروم تحریک پذیری روده (Irritable Bowel Syndrome)
Mechanical ventilation
Post traumatic stress disorder
جراحات ناشی از کشش متوالی (Repetitive strain Injury)
سکته (Stroke)
وزوز گوش (Tinnitus)
بی اختیاری ادرار در کودکان (Urinary incontinence in children)
بدون پشتیبانی تجربی (First Level):
اختلالات تغذیه (Eating disorder)
Multiple Sc lerosis (MS)
جراحات طناب نخاعی (Spinal Cord Injury)
سکته Stroke (Neurocardiogenic)
Immune function
لکنت زبان (Sluttering)
اختلالات طناب صوتی (Vocal cord dysfunctions)
توضیح تقسیم بندی Level
Level 1
براساس گزارش ها و مطالعات بیماران می باشد اما در واقع مشاهدات تجربی و آزمایشی کافی موجود نیست.
Level 2
حداقل یک مورد مطالعه با جامعه آماری کافی و اقدامات مناسب وجود دارد. اما بدلیل کمبود نمونه های تصادفی برای کنترل شرایط داخلی در مطالعه، این بیماری ها در این سطح قرار می‌گیرند.
Level 3
مطالعات چندگانه و مطالعت کلینیکی و تکرار این مطالعات، اثر بخشی بیوفیدبک را در بهبود این بیماری ها نشان می دهد .
Level 4
در مقایسه با گروه های کنترل یا پلاسبو بهبود قابل توجهی از لحاظ آماری در افراد تحت درمان با نوروفیدبک و بیوفیدبک صورت گرفته است.
Level 5
موارد این سطح همانند سطح 4 می باشد اما دارای جامعه آماری بالاتر و قابل اعتمادتری نسبت به دارو درمانی یا درمان های دیگر
توجه
Level پایین در اثرگذاری در واقع دلیل بر اینکه این فرآیند اثرگذار نمی باشد نیست. بسیاری از این بیماری ها به این دلیل در level پایین تر قرار گرفته اند که هنوز تحقیقات بر روی آنها به اتمام نرسیده است. در نمونه های دیگر، تاثیر کمتر ایجاد شده ناشی از تغییرات درونی فرد

می باشد که باید توجه داشت افراد با یکدیگر متفاوت هستند. برای بیمار آینده نگر و کسی که از روش های سنتی درمان راضی نمی باشد و یا با دارو درمانی مشکل دارد احتمال اثربخشی درمان با استفاده از این روش ها بسیار بهتر و منطقی تر می باشد.